De Pen

De pen is terug!

Even voorstellen

Tijdens de ALV jongstleden ben ik gekozen als algemeen bestuurslid. Mij is enige tijd geleden gevraagd om de lege stoel van Ton Verwijmeren weer te bezetten. Het bestuur van JV Kuatsu is mij niet vreemd, omdat ik al heel wat jaren betrokken ben bij de vereniging. Onze dochters Fleur en Lotte judoën al heel wat jaren. De meesten zullen Fleur wel kennen, zij is op zaterdag de assistent van Leon.

Ik ben eveneens lid van de communicatie commissie en enkele van de judoka’s heb ik geholpen een judopak te passen, deze worden namelijk door Nathalie verkocht. Ook help ik vaak mee bij de activiteiten die door de AC worden georganiseerd.

Tevens heb ik samen met meneer Toine het JBN Keurmerk in gang gezet. Voor dit keurmerk zijn onder andere een pestprotocol en een protocol tegen seksuele intimidatie gemaakt. Dit heb ik uiteraard niet alleen gedaan, maar samen met René (penningmeester) en Frans (voorzitter) en voor het calamiteitenformulier hebben we hulp gehad van Jan Visser (vader van Ike en Daan)

Ik zal jullie vast wel zien in de dojo, en denk er aan dat een goede judoka nooit in zijn judogi over straat gaat !

Ronald Brokken

Posted in DePen | Reacties uitgeschakeld voor Even voorstellen

Oud-judoka Johan de Jongh kijkt terug.

Oud-judoka Johan de Jongh kijkt terug.

(Judoka van 1970 tot 1984, leraar van 1979 tot 1983; 2de Dan)

Het moet snel na 1970 zijn geweest dat een vriendje van school en scouting me warm maakte voor judo. Eerst een keer kijken in het gemeenschapshuis de Looi, maar toen ik lid werd zat Judovereniging Kuatsu al in haar nieuwe onderkomen in het zijgebouw van sporthal De Linde. Ik had toen niet kunnen bevroeden wat judo en de daarmee gepaard gaande mentale en fysieke vorming voor me zouden gaan betekenen in mijn verdere leven.

Gezond van lijf en leden en met een gezonde dosis talent voelde ik me al snel thuis op de tatami. Ieder jaar haalde ik wel een andere kleur band, soms ging het wat sneller, en uiteindelijk, een paar dagen na mijn 15de verjaardag, de Zwarte Band / 1ste Dan. Het was een persoonlijke mijlpaal, net als de 2de Dan twee jaar later. Het was echter voornamelijk uiterlijk vertoon en – het leek heel belangrijk – het bepaalde de volgorde waar je bij opening en sluiting van de les moest gaan zitten: de witte banden rechts en de hoogste gegradueerde meest links.

Onderhuids gebeurde er echter veel meer. Geïnspireerd door de lessen van hoofdtrainer Jan Diependaal begon ik het spelletje te begrijpen; de kunst van techniek, gevoel voor timing, doorzettingsvermogen, aandacht voor strategie en tactiek en bovenal respect voor en kennis van de tegenstander. Feitelijk zijn het lessen voor het leven geworden.

In de twaalf jaar dat ik fanatiek heb gejudood kregen al die elementen in samenhang een plaats en vormden mij tot wie ik ben geworden. Natuurlijk zijn ouders, opvoeding, cultuur, talent en scholing belangrijk, maar de fysieke en mentale vorming op de judomat hebben absoluut ook een belangrijk aandeel gehad in het geheel. In retrospectief ben ik heel gelukkig dat judo op mijn pad is gekomen: een leerschool voor het leven.

Ik kijk uit naar de receptie naar aanleiding van het 50 jarig jubileum.

Vriendelijke groet,

Johan de Jongh

Posted in DePen | Reacties uitgeschakeld voor Oud-judoka Johan de Jongh kijkt terug.

De Pen: Toen Judith nog een Judithje was

Beste judoka’s

Regelmatig komen judoka’s naar mij met verhalen: “Juf, ik wil ook lesgeven” of “Juf, hoe lang zit jij al op judo?”. Geloof het of niet, ik ben ook jong geweest en heb ook alles moeten leren. Ruim achttien jaar geleden ben ik begonnen met judo, en ik zal jullie vertellen over toen Judith nog een Judithje was.
Maar niet voordat ik me heb voorgesteld! De meesten kennen me waarschijnlijk van de judolessen op vrijdagavond, maar wellicht heb je me ook weleens voorbij zien komen op de donderdagavond of zaterdagochtend. Daarnaast coach ik regelmatig op wedstrijden en probeer ik bij alle activiteiten van Kuatsu aanwezig te zijn.

Nog net geen jaar geleden gaf Garry mij de Pen. En je zal wel denken, waarom doet ze er zo lang over. Heel simpel.. ik ben gewoon een bezig bijtje. Ik was bijvoorbeeld erg druk om af te studeren van school en ik was veel hier op de Beek te vinden. Carnaval kan daar zeker niet aan ontbreken. Maar hoewel sommigen denken dat Carnaval over een paar weken is, begint bij mij Carnaval gewoon in November en eindigt het ergens in Maart. Zo help ik met het bouwen van een A-wagen en ondersteun ik Karnavalsactiviteiten die georganiseerd worden in Prinsenbeek.

Maar toen Judith nog een Judithje was. Mijn grote broer ging op de judo. In niks kon ik achterblijven, en daarom wilde ik gelijk ook op de judo. Op mijn 4de jaar ben ik bij JV Kuatsu komen judoën en begon ik mijn wedstrijden bij de Streekontmoetingen, die vandaag de dag nog steeds druk bezocht worden. Na de streekontmoetingen ging ik door naar de JBN wedstrijden. De wedstrijden die op het wedstrijdrooster staan, zijn wedstrijden waar ik vroeger ook naar toe ging. Zoals het Langstraat toernooi, Sprokkel toernooi, en Dutch Open Espoir. Helaas heb ik dit moeten stoppen, maar gelukkig heb ik er veel van geleerd.
Ik kreeg les van onder andere meneer Toine, die me nog steeds nieuwe dingen aanleert. Voor jullie zijn de examens al weer begonnen, of heb je ze wellicht net gehad. Ook ik ging op examen. Ijverig, maar toch ook zenuwachtig, begon ik aan mijn gele band examen. Ik was gelukkig geslaagd. Op de foto zie je dat ik mijn gele band ontvang van meneer Gerwin.

judithtje

En zo ging ik vol enthousiasme door naar oranje, groen, blauw, bruin, en zwart, en uiteindelijk tweede dan. En nu ben ik een judoleraar. En het belangrijkste wat ik in de afgelopen jaren judo heb geleerd is dat je een judovriendje nodig hebt om mee te judoën, en op je judovriendje moet je zuinig zijn. Elkaar geen pijn doen en elkaar ophouden bij het werpen zijn voorbeelden waar je als kind al mee moet omgaan. Daarbij is wederzijds vertrouwen belangrijk.
Ik kan daarom iedereen aanraden om lekker te blijven judoën. Ook al lijk je iedere week een zelfde worp te moeten doen, iedere week probeer ik van de judoles een leuk leermoment te maken. Let maar eens op! In iedere les probeer ik jullie mee te geven wat ik ooit van mijn leraren heb geleerd, en nog steeds leer.
Judoka’s, zet hem op!! Ik hoop jullie allemaal ooit nog eens te zien slagen voor de zwarte band!

Ik geef de pen door aan Gerwin. Hopen dat hij eerder dan een jaar iets instuurt.
Dankjulliewel

Groetjes

Judith

Posted in DePen | 2 Comments

De Pen van Garry Vandeberg

De meesten van jullie kennen me waarschijnlijk van de Donderdagavond, want dan geef ik les samen met Dwight. Maar met De Pen heb ik de mogelijkheid gekregen om meer van me te laten zien. Allereerst wil ik het over mijn hobby’s hebben waarvan de grootste natuurlijk Judo is. Maar daarbij heb ik ook nog andere hobby’s waaronder drummen. Dit doe ik al meer dan 18 jaar en heb ook in verschillende bandjes gespeeld en ook op podia gestaan. Maar echt beroemd ben ik niet geworden. Net zoals judo blijf ik drummen ook voor de rest van mijn leven doen.

Verder zou ik het graag met jullie over mijn werk willen hebben. Ik ben ingenieur (moeilijke naam voor iemand die technische problemen oplost en onderzoekt omdat hij het ook niet weet 🙂 en maak berekeningen om te bepalen of iets sterk genoeg is en of het misschien kapot zou gaan. Deze berekeningen zijn heel erg complexe wiskunde sommen en ik gebruik daarvoor hele grote computers. Om jullie dit iets meer duidelijk te maken heb ik voor jullie een berekening gemaakt die dit hopelijk duidelijk gaat maken, en wat beter dan dat ik Judo hierbij betrek. Mijn vraag is dan ook aan jullie: “Waarom moeten we nou zo nodig afslaan tijdens het vallen?”.

Ik heb een computer model gemaakt van Uke en Tori (dit zijn judo vriendjes) en simuleer daarbij een worp en niet zomaar een worp, nee, mijn favoriete worp: Morote-Seoi-Nage.

judo1

Als je naar de filmpjes kijkt kun je zien hoe de bewegingen zijn. Dit zijn dus voor de computer allemaal wiskundige sommen achter elkaar. Uit deze simulaties kun je een heleboel informatie halen die je in werkelijkheid heel erg moeilijk kunt achterhalen. Bijvoorbeeld heeft afslaan wel zin?

In het volgende plaatje kun je zien hoeveel energie(kinetisch energie) Uke(de judoka die valt) opbouwt doordat Tori (de judoka die werpt) hem in beweging brengt. Bij het vallen moet Uke deze energie “kwijtraken” en dat doet hij door te valbreken.

judo2

Bij het afslaan raakt Uke al een deel van deze energie(rode cirkel) kwijt en verdeeld hij deze energie dus over een groter lichaamsoppervlak. Conclusie: Door af te slaan zal de val voor de rest van zijn lichaam zachter(minder energie) zijn. Als hij namelijk niet zou afslaan zou alle energie alleen maar door benen en zij worden opgevangen en dan is de val dus harder.

Hopelijk begrijpen jullie het een beetje en hebben jullie een beter beeld van me gekregen.

Ik geef De Pen door aan Judith.

Garry

Posted in DePen | Reacties uitgeschakeld voor De Pen van Garry Vandeberg

De Pen van Frans Boersma

Toen ik de vraag kreeg een stukje te schrijven voor “de Pen” zei ik meteen ja. Een hartstikke leuk idee om een oude traditie weer nieuw leven in te blazen. Als voorzitter moet je dan natuurlijk wel de spits afbijten.

Maar dan… waar kan ik wat over schrijven. Lang zat ik te peinzen over een geschikt onderwerp, maar ik kreeg geen goed idee.

Tot ik onlangs de judolessen weer eens bezocht en zag met hoeveel plezier de judoka’s aan het trainen waren. Het plezier waarmee de kinderen met elkaar bezig waren tijdens de judo les en de lol tijdens het spel waarmee de les werd afgesloten werkte aanstekelijk. Zonder dat ik het besefte zat ik met een grote glimlach op mijn gezicht naar de kinderen te kijken.

Plezier maken en plezier hebben met elkaar dat is volgens mij een heel belangrijk onderdeel in ons leven. Als volwassene vergeten we dat soms, we denken dat het in het leven alleen maar gaat om het presteren. Vooral in de sport moeten we alleen maar winnen en de beste zijn. Maar dat lukt niet als je geen plezier maakt. Het gevoel dat je krijgt als je plezier hebt in het judoën maakt het ook gemakkelijker om iets te leren en te presteren.

Dat gevoel kreeg ik ook weer te pakken tijdens mijn eerste roeilessen waarmee ik dit jaar ben begonnen. We zijn gestart met een groep van 14 volwassen.

Ik ben begonnen in een C4, een boot voor vier roeiers en een stuurman/vrouw. Ik zal maar niets schrijven over de angst die ik had om in het water te duikelen, want die roeiboten zijn niet echt breed. Maar alles ging goed met het instappen en na een tijdje kreeg ik ook de roeitechniek aardig te pakken. Ik schrijf ook maar niets over de chaos die er ontstond toen alle vier de roeiers het eigen tempo wilde bepalen. Roeien doe je vanuit je benen met een rechte rug en je armen gebruik je pas aan het einde van de roeibeweging. Het werd echt leuk toen we gezamenlijk het ritme te pakken hadden en de boot vaart kreeg.

Roeien is een technische sport waar kracht pas echt effectief is als je de techniek beheerst. Dat is ook zo met judoën, met brute kracht alleen ga je geen wedstrijden winnen. Ik had daarom ook grote bewondering voor de vier mannen van de “Holland Vier” die wereldkampioen werden. Keihard moesten ze daarvoor trainen maar ook bij hen begint allemaal met plezier in de sport.

Ik vind het daarom belangrijk dat JV Kuatsu een judo vereniging is en blijft waar het plezier in het judoën op de eerste plaats komt. Elk kind elke volwassen moet met plezier naar de lessen komen en na afloop kunnen zeggen het was weer leuk en ik kijk uit naar de volgende les.

Ik geef mijn pen door aan Garry Vandeberg een van onze judoleraren.

Met vriendelijke groet,

Frans Boersma.

Posted in DePen | 1 Comment